Το πρόβλημα που κάποτε ευχόμασταν να έχουμε - Κωνσταντίνος Κυρανάκης

Το πρόβλημα που κάποτε ευχόμασταν να έχουμε

1024 683 Κωνσταντίνος Κυρανάκης

Η ανεργία έφτασε σε χαμηλό δεκαετίας 12,7% και συνεχίζει με πτωτική τάση. Ο ΕΝΦΙΑ μειώθηκε ακόμη περισσότερο φτάνοντας σε μια συνολική ελάφρυνση άνω του 30% σε σχέση με το 2019.

Τα επενδυτικά σχέδια που εγκρίθηκαν από την κυβέρνηση για υπαγωγή στον Αναπτυξιακό Νόμο είναι υπερτριπλάσια από την περίοδο 2016-2019, και με το νέο νόμο που ψηφίστηκε αναμένεται να αυξηθούν ακόμη περισσότερο.

Το φιλοεπενδυτικό κλίμα αποδίδει. Και ενώ αυτό είναι κάτι πολύ θετικό για τη χώρα, δημιουργεί ένα απρόσμενο “πρόβλημα” που κάποτε θα ευχόμασταν να είχαμε. Είναι από αυτά που τη δεκαετία της κρίσης θα ακουγόταν ως ανέκδοτο.

Ποιό είναι αυτό; Είναι ότι με την έλευση μεγάλων εταιρικών κολοσσών, όπως η Pfizer, το Microsoft Data Center, η Tesla, η Cisco, η Amazon και πολλές ακόμη, έχει φανεί η τεράστια έλλειψη στελεχών ιδιωτικού τομέα που μπορούν να αναλάβουν θέσεις ευθύνης.

Οι πολυεθνικές μπορούν να πληρώσουν καλύτερους μισθούς – και καλά κάνουν – με αποτέλεσμα να καλύπτονται οι θέσεις από ικανά στελέχη Ελληνικών εταιριών και να δημιουργείται κενό στην αγορά εργασίας. Αυτή τη στιγμή, όσο κι αν μας φαίνεται εκτός πραγματικότητας, η ζήτηση για τέτοια στελέχη είναι τόσο μεγάλη που δεν καλύπτεται από την προσφορά.

Υπάρχουν εταιρίες που αποφάσισαν να στοχεύσουν σε Έλληνες του εξωτερικού, όπως η Pfizer. Το φορολογικό κίνητρο του 50% για τη λεγόμενη γενιά του Brain Drain έχει επαναπατρίσει πολλούς, αλλά όχι αρκετούς.

Αποτέλεσμα; Ελληνικές επιχειρήσεις που ήταν σε μια ανοδική τροχιά και είχαν προοπτική να μεγαλώσουν και να δημιουργήσουν περισσότερες θέσεις εργασίας, χάνουν τα ικανά στελέχη τους και δεν βρίσκουν αντικαταστάτες.

Τι πρέπει να συμβεί; Δύο πράγματα. Πρώτο και κυριότερο ένα άμεσο reskilling στελεχών ιδιωτικού τομέα σε κρίσιμους επενδυτικού τομείς με προτεραιότητα στις εταιρίες τεχνολογίας που έχουν τη μεγαλύτερη ζήτηση.

Αυτό συμβαίνει ήδη επιτυχώς για τους νέους πτυχιούχους μέχρι 29 ετών και με 0-3 χρόνια προϋπηρεσίας, μέσω της πρωτοβουλίας του ReGeneration, και θα μπορούσε να οργανωθεί αντίστοιχη πρωτοβουλία για τις υπόλοιπες βαθμίδες στελεχών.

Δεύτερο, η επιτάχυνση του επαναπατρισμού Ελλήνων που έχουν συναφή επαγγελματική εμπειρία σε προηγμένες χώρες του εξωτερικού. Αυτό προφανώς δεν μπορεί να συμβεί μόνο με κυβερνητικές πολιτικές. Πρέπει οι ίδιες οι επιχειρήσεις να έχουν τον πρώτο ρόλο. Η κυβέρνηση όμως μπορεί να φτάσει το μήνυμα σε όσους σκέφτονται να επιστρέψουν, και να τους διευκολύνει με κάθε τρόπο.

Ήδη η πρωτοβουλία Brain Gain Jobs που απευθύνεται σε Έλληνες του εξωτερικού, έχει πολύ ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Πρέπει όμως αυτή η προσπάθεια να γίνει εθνικός στόχος.

Οι άνθρωποι, τα στελέχη είναι ο πιο σταθερός πυλώνας επιτυχίας για μια επιχείρηση. Και θα ήταν πραγματικά ένα δυσθεώρητο, ιστορικό λάθος της χώρας μας, αν τώρα που οι επενδύσεις έρχονται, να μην μπορέσει να “επανδρώσει” την ανάπτυξη.

Αν το καταφέρει, τότε περισσότερες επιχειρήσεις στην Ελλάδα θα μεγαλώσουν, δημιουργώντας περισσότερες θέσεις εργασίας, αυξάνοντας τους μισθούς και προσελκύοντας ακόμη περισσότερους επενδυτές.

Ας κρατήσουμε ως πυξίδα το παράδειγμα της JP Morgan που επένδυσε πάνω από 1 δις σε μια Ελληνική Startup. Από αυτή τη συμφωνία, όλα τα στελέχη και οι εργαζόμενοι θα λάβουν ένα bonus 200.000 €. Τα stock options στα οποία η Νέα Δημοκρατία μείωσε τη φορολογία σε 15% αντί για 50% που ίσχυε μέχρι το 2019, δεν είναι πια ένα ουτοπικό αστείο. Είναι η πραγματικότητα.

Είναι η απόδειξη ότι το μέρισμα της ανάπτυξης μπορεί να φτάσει σε όλους.

* Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα debater.gr